Patenty i geograficzne znaki towarowe

Geograficzne Znaki Towarowe

Ustawa o Geograficznych Znakach Towarowych (Rejestracji i Ochrony) została przyjęta w grudniu 1999 r. a Przepisy Geograficznych Znaków Towarowych zostały ogłoszone w dniu 8 marca 2002 r. Poprzez tą Ustawę, po raz pierwszy w Indiach zostały wprowadzone warunki rejestracji i ochrony geograficznych znaków towarowych.

Ustawa ta została wprowadzona aby dostosować się do zapisów TRIPS. Porozumienie to, zawiera podstawowe zobowiązanie, że strony muszą zapewnić środki prawne, w celu zapobiegania określaniu lub prezentacji towarów w sposób, który mógłby sugerować, że towar pochodzi z innego niż prawdziwe miejsca pochodzenia i w ten sposób wprowadzić  w błąd opinię publiczną co do pochodzenia towaru. Wedle porozumienia, nie ma obowiązku ochrony znaków geograficznych, które nie są chronione we własnym kraju pochodzenia lub które wyszły tam z użycia.

Aby otrzymać aplikacje do Geograficznych  Znaków Towarowych, rząd Indii powołał Rejestr Geograficznych Znaków w Chennai.

Patenty

Sprawy patentowe określone są w następujących aktach prawnych:

– Indyjska Ustawa o Patentach z 1970 r.
– Patent Rules z 2003 r.
– Patents (Amendment) Act z 2005 r.

Określają one ramy prawne przyznawania, rejestracji patentu, licencji, naruszenia patentów, itp.

Poniżej podajemy kilka najważniejszych cech indyjskiego prawa patentowego:

Definicja „wynalazku” (2005)

Każdy wynalazek lub technologia, która nie była poprzedzone publikacją w żadnym dokumencie, lub stosowana w kraju, bądź gdziekolwiek indziej w świecie, przed data wypełnienia aplikacji patentowej i nie jest własnością ogółu, bądź stanem rozwoju w danej dziedzinie.

Substancja farmaceutyczna (2005)

Oznacza nową jednostkę zawierającą jeden lub więcej „kroków innowacyjnych”. Na mocy poprawki z 2005 samo wykrycie nowej formy znanej substancji, które nie prowadzi do zwiększenia efektywności tej substancji nie jest traktowane jako wynalazek. Ponadto sole, estry, etery, polimorfy, metabolity, czysta forma, rozmiary cząsteczkowe, izomery, mikstury izomerów, kompleksy, kombinacje i inne pochodne znanej substancji będą uważane za ta sama substancje, jeżeli nie różnią sie w znacznym stopniu właściwościami, jeżeli chodzi o efektywność.

Wszystkie substancje chemiczne używane w medycynie, lekach lub żywności mogą zostać teraz opatentowane.

Rezydent w Indiach musi ubiegać się o pozwolenie Kontrolera Patentów do wystąpienia o ochronę patentową pod jurysdykcją zagraniczną, jeżeli aplikacja o patent w Indiach nie była uczyniona w czasie nie krótszym niż 6 tygodni przed wypełnieniem aplikacji zagranicznej. Niewypełnienie tego warunku może prowadzić do odrzucenia wniosku, lub cofnięcia patentu. Takie zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli aplikacja została najpierw złożona poza Indiami przez nie-rezydenta.

Patent jest przyznawany na 20 lat

Zapisy Paris Convention Priority rozciągnięto na grupę krajów lub organizacji międzyrządowych, dlatego 12 miesięczne pierwszeństwo będzie możliwe również dla aplikacji przedstawionych w Europejskim Biurze Patentowym, AIRPO, OAPI i EAPO.

Możliwy jest protest przeciw przyznaniu patentu, zarówno przed, jak i po jego przyznaniu (do roku).

Aplikacja winna być złożona według właściwości terytorialnej domicylu, miejsca biznesu, bądź miejsca pochodzenia wynalazku. Jeżeli aplikant nie ma domicylu ani biznesu w Indiach może być to adres agenta patentowego, który działa na zlecenie aplikanta. Utworzono Intellectual Property Apellate Board (2007), przed którą można składać apelacje od decyzji kontrolera.

Jakiekolwiek naruszenie patentu jest karalne z mocy Ustawy.

Informacje wymagane przy wypełnianiu aplikacji:

– Nazwisko, adres aplikanta oraz wynalazcy
– Szczegóły Convention Priority, jeżeli są – w tym kraj pierwszego złożenia wniosku, numer wniosku i data

Wymagana dokumentacja:

– Częściowa lub całościowa dokumentacja. Jeżeli złożono dokumentacje częściową, to kompletna specyfikacja musi zostać złożona w ciągu 12 miesięcy.
– Rysunek lub abstrakt wynalazku
– Jeżeli złożono wniosek patentowy zagranicą, to należy podać informacje o nim, numer, datę złożenia i obecny stan sprawy.
– Priority document (jeżeli ubiega sie o nie)
– Deklaracja wynalazku
– Pełnomocnictwo
– Wyniki badań i testów wykonanych w związku z aplikacją zagraniczną
–  Tłumaczenia, jeżeli są wymagane

Ponieważ Indie od 7.12.1998 są stroną Paris Convention Treaty (PCT), rezydent państwa sygnatariusza PCT może złożyć wniosek w którymkolwiek z tych państw i wskazać Indie w aplikacji PCT oraz jako kraj wstępnego badania.

Projekty Przemysłowe

Kwestiami wzornictwa przemysłowego rządzi Indian Design Act z 2000 r. Rejestracja wzoru daje jego zarejestrowanemu właścicielowi prawo wystąpienia przeciw osobie używającej wzoru bez upoważnienia.

Poniżej podajemy kilka najważniejszych cech Ustawy:

Definicja „wzoru”

Wzór oznacza kompozycję linii lub kolorów, bądź też ich kombinacje zastosowaną do produktu jako dodatek do cech wizualnych kształtu, konfiguracji, wzoru lub ornamentacji, ale nie obejmującą znaków towarowych, znaków własności, czy dzieł artystycznych według definicji Ustawy o Prawie Autorskim z 1957 r.

Pewnych wzorów zarejestrować nie można, np. pokazanych wcześniej, podobnych do znanych już istniejących, bądź obscenicznych.

Jeżeli aplikacja zawierała błędy lub braki, które nie zostały poprawione w okresie 6 miesięcy od jej złożenia, to aplikację uważa się za wygasłą.

Indie przestrzegają International Classification of Industral Design, według porozumienia z Locarno.

Możliwym jest ubieganie się o prawo pierwszeństwa według Konwencji Paryskiej.

Okres ochrony wzoru wynosi 10 lat z możliwością przedłużenia na kolejne 5.

Informacje wymagane przy wypełnianiu aplikacji:

– Nazwisko, adres aplikanta, jak również designera,
– Klasa i nazwa artykułu, do którego wzór sie odnosi,
– Szczegóły Convention Priority, jeżeli są,

Wymagana dokumentacja:

– Pełnomocnictwo
– Dokument przekazania własności
– Certyfikowana kopia wzoru jak wypełniono w kraju nadrzędnym
– Widok z 6 kierunków